کشف کرد که تعامل با روبات ها باعث افزایش رفتار نوع دوستانه در کودکان خردسال ، NTT – Watch Internet می شود

نیپون تلگراف و شرکت تلفن (NTT) در تاریخ ۱۳ مه اعلام کردند که کشف کرده است که افراد ۵ ساله تعامل با روبات ها را تجربه می کنند می توانند رفتار نوعدوستی را ارتقا دهند. گفته می شود که امید است که یادگیری روبات های همراه در آینده از آموزش اوایل کودکی پشتیبانی کنند ، تحقق می یابد و هوش مصنوعی برای استفاده در دسترس خواهد بود.

در سالهای اخیر ، توجه زیادی به استفاده از هوش مصنوعی و روبات ها به عنوان پشتیبانی آموزشی مورد توجه قرار گرفته است ، و لازم است روشن شود که کودکان چگونه ربات ها را برای استفاده در آموزش های اولیه در دوران کودکی درک می کنند و می پذیرند. مشخص است که کودکان در طی فرآیند رشد خود ، توانایی اجتماعی تدریجی را از طریق همدلی برای دیگران ایجاد می کنند و این آزمایش با استفاده از روشهای روانی تجربی انجام شد تا ببیند چگونه روبات ها می توانند بر آنها تأثیر بگذارند.

این آزمایشات بر روی ۱۱۲ کودک پنج ساله انجام شد که به ویژه نسبت به دیده شدن توسط کسی حساس بودند و سعی می کردند هنگام مشاهده ، خود را بهتر جلوه دهند. چهار شرط تعیین شده است: “روبات های اجتماعی” با تعامل (واکنش) و استقلال (گفتار/ژست) ، “روبات های غیر اجتماعی” با استقلال (فقط بازنویسی سخنان و اقدامات به طور مرتب) ، “روبات های استاتیک” که هیچ یک از آنها وجود ندارد و “هیچ روبات” نیست.

اول ، بچه ها برای هر یک از این چهار گروه به ۲۸ نفر تقسیم شدند و پس از شرایطی که ربات با کودک روبرو می شود ، “یک کار توزیع مهر و موم” برای اندازه گیری رفتار نوعدوستانه کودکان انجام شد. آنها ۱۰ برچسب کودک را به کودک تحویل دادند و از آنها خواستند که خود و دیگران (انسان) را در مقابل ربات جدا کنند.

نتایج وظیفه توزیع نشان داد که در مقابل روبات های اجتماعی تمایل به توزیع برچسب های بیشتر به طرف مقابل وجود دارد.

در نتیجه ، رفتار نوعدوستانه در مقابل روبات های اجتماعی تأیید شد که تعداد برچسب های داده شده به دیگران را افزایش داد. از طرف دیگر ، در گروه هایی با روبات های غیر اجتماعی و ثابت و بدون روبات ، رفتار مانند زمانی است که هیچ ناظر وجود ندارد و تمایل به جدا کردن مهر و موم ها از دیگران وجود دارد. این نشان می دهد که تجربیات تعامل اجتماعی با روبات ها باعث افزایش رفتار نوعدوستانه در افراد پنج ساله می شود.

بچه ها سپس به سه گروه ذکر شده در بالا تقسیم شدند: روبات های اجتماعی ، روبات های غیر اجتماعی و روبات های ثابت ، و پس از تعامل با هر ربات ، آنها از سه سؤال پرسیدند: “آیا روبات ها می توانند چیزهایی را ببینند (ادراک)” ، “آیا روبات ها هوشمند (صالح) هستند (صالح) ،” و “روبات ها احساس خوشبختی یا ناراحتی می کنند؟

مقایسه برداشت هایی که کودکان با توجه به کارکردهای ربات احساس می کنند. مشخص شد که کودکان نسبت به روبات های غیر اجتماعی و ثابت نسبت به روبات های اجتماعی احساس می کنند.

در نتیجه ، کودکان از نظر ادراک و شایستگی بسیار دارای روبات های اجتماعی و غیر اجتماعی هستند ، اما تفاوت معنی داری بین این دو مشاهده نشد. از طرف دیگر ، دریافتیم که وقتی به ذهن می آید ، روبات های اجتماعی نسبت به سایر روبات ها احساس قوی تر می کنند. این نشان می دهد که تجربه تعامل با یک ربات ممکن است کودکان را به دیدن این روبات به عنوان “موجود قلب” که احساس خوشبختی و غم و اندوه می کند ، سوق دهد.

این شرکت اکنون رابطه کودکان و روبات ها را بررسی خواهد کرد ، درک خود را از مکانیسم های یادگیری کودکان عمیق تر می کند و روش های پشتیبانی را ابداع می کند که یادگیری کودکان آسان است.