بی‌ام‌و M2 همچنان دل می‌برد و گواهینامه‌ها را به باد می‌دهد

در این مقطع، دیگه نمیشه انکارش کرد. ما از بی‌ام‌و سری ۲ کوپه، مخصوصاً مدل آتیشی M2، سیر نمی‌شیم. مدل معمولی کوپه سری ۲، فینالیست خودروی سال ۲۰۲۲ بود، M2 فینالیست سال ۲۰۲۳ شد و در سال ۲۰۲۴ هم M2 رو به عنوان خودروی پرفورمنس سال انتخاب کردیم. چرا برای چهارمین بار، که یه رکورد محسوب میشه، دوباره برگشته؟ چون بی‌ام‌و مدام داره بهترش می‌کنه.

مهم‌ترین خبر، اضافه شدن ۲۰ اسب بخار قدرت به همه مدل‌هاست که بالاخره قدرتش رو با مدل‌های بزرگتر و سنگین‌تر M3 و M4 برابر می‌کنه و به ۴۷۳ اسب بخار می‌رسونه. مدل‌های اتوماتیک ۳۷ پوند-فوت گشتاور بیشتر هم گرفتن و به ۴۴۳ رسیدن، ولی با توجه به کمیاب بودن گیربکس دستی تو آمریکای سال ۲۰۲۵، اینجا مدل دنده‌ای با همون ۴۰۶ پوند-فوت نماینده‌ی این سریه.

داخل کابین، M2 برای سال ۲۰۲۵ با یه نمایشگر خمیده به جای مدل تخت قدیمی آپدیت شده؛ این تغییر ارگونومی رو برای راننده یه ذره بهتر کرده. دو تا صفحه‌نمایشش حالا با جدیدترین نرم‌افزار بی‌ام‌و یعنی iDrive 8.5 کار می‌کنن. این مجموعه با یه هدآپ دیسپلی (HUD) جدید و واضح‌تر کامل می‌شه.

نزدیک‌تر به راننده، یه فرمون جدید با قسمت پایین تخت پیدا می‌کنید. پایین‌تر هم، بی‌ام‌و پدال گاز رو دوباره برنامه‌ریزی کرده تا به دستورات راننده سریع‌تر جواب بده.

برگردیم به بیرون؛ بی‌ام‌و تو بخش رنگ کولاک کرده و یه عالمه رنگ شاد و از نظر بصری جذاب به لیست آپشن‌ها اضافه کرده. آخه چرا آدم باید یه ماشین سیاه و سفید و خاکستری داشته باشه وقتی می‌تونه یه ماشین با این رنگ بنفش متالیک خوشگل داشته باشه؟

تغییرات کوچیک، تأثیر بزرگ

خب، قبول داریم که اینا تغییرات از زمین تا آسمون نسبت به M2 قبلی که تو این رقابت بود، نیستن، ولی مهمن. قدرت بیشتر، بیشتره و تقریباً هیچوقت هم بد نیست، مخصوصاً اینجا. تنظیمات جدید پدال گاز هم کار خودش رو می‌کنه و باعث می‌شه راحت‌تر بتونید دقیقاً همون قدرتی که تو هر لحظه می‌خواید رو تنظیم کنید، بدون اینکه پدال مثل کلید برق بشه. هر داوری ناخودآگاه هر فرصتی که گیرش میومد، گاز رو تخته می‌کرد، فقط به این خاطر که هم قدرت و هم نحوه ارائه شدنش کلی لذت و شادی به همراه داره.

فرمون جدید تأثیری روی سرعت تغییر جهت ماشین (که فوق‌العاده سریعه) نداره، ولی قطعاً موقع این کار ظاهر بهتری داره. M2 انقدر سریع، تیز و سفته که گاهی حس سوار شدن روی یوزپلنگ رو به آدم می‌ده، ولی مثل یه رابطه سمی، ما همیشه دوباره برمی‌گردیم سراغش. البته اگه صدای تایرها کمتر بود بهتر بود، چون روی آسفالت خراب واقعاً بده.

بالای داشبورد، نرم‌افزار و گرافیک آپدیت‌شده روی نمایشگرهای خمیده و تو هدآپ دیسپلی، هم برای نگاه کردن قشنگ‌ترن و هم استفاده ازشون راحت‌تره. ما معمولاً طرفدار انتقال همه چیز به صفحه نمایش نیستیم، ولی کنترل‌های دیجیتال تهویه مطبوع اینجا اونقدری خوب کار می‌کنن که از این خطا چشم‌پوشی کنیم. خود نمایشگرهای خمیده یه کم شبیه اینه که یکی از اون مانیتورهای خمیده‌ی خفن دفترمون رو دزدیده و چسبونده روی داشبورد، ولی کار رو راه میندازن.

رانندگی بهتر از همیشه، در کنار ارائه تکنولوژی کاربرپسندتر و رنگ‌های جذاب و وسوسه‌انگیز، یه دستورالعمل عالی برای رسیدن دوباره به مرحله فیناله. اینکه آیا اینا برای جبران کمبود آپدیت تو بخش‌های دیگه کافیه یا نه، مخصوصاً وقتی صحبت از نبود امکاناتی مثل کروز کنترل تطبیقی تو مدل‌های دنده‌ای می‌شه – اونم در حالی که قیمتش هی داره بالا میره – یه بحث دیگه‌ست.

لینک منبع