[تنها!قسمت۱:یکدوچرخهسواریجادهتنها،باگرفتناولینمسابقهدرکوهستانکوهستانFujiHill[دراوقاتفراغتخودچهمیکنید؟】-ساعتاینترنت

مسابقه صعود Mt Fuji Hill ، در امتداد خط فوجی سوبارو برای حرکت به ایستگاه پنجم

من در ابتدا یک سرگرمی دوچرخه سواری را برای کاهش وزن شروع کردم ، اما من به طرز شگفت آور از آن لذت می برم ، و حتی اگر من یک نویسنده حوصله هستم ، بیش از هشت سال توانستم آن را ادامه دهم. من با یک دوچرخه متقاطع شروع کردم و مسافتی که می توانستم سوار شوم در حال افزایش است و اکنون بیش از ۱۰۰ کیلومتر هستم. من خیلی بیشتر شبیه دوچرخه سواری جاده شده ام.

در ابتدا ، من فکر می کردم که فقط یک راه ۲۵ کیلومتری یک طرفه روی یک دوچرخه متقاطع استفاده شده شگفت آور است.

قبل از اینکه آن را بدانم ، شروع به صعود از گذرگاه های کوهستانی کردم و بیش از ۱۰۰ کیلومتر دویدم.

با این حال ، من تعمیر و نگهداری خودم را انجام می دهم ، من هیچ مغازه یا دوستانی نزدیک برای دویدن ندارم ، بنابراین همیشه به تنهایی دویدم. تنها دوست من از زادگاه من در دبستان در حال بازی دوچرخه های جاده ای است ، اما او به تیم پیوسته است و یک بازیکن جدی است که در مسابقات مختلف شرکت کرده است. از طرف دیگر ، من می خواهم با سرعت خودم دویدم ، بنابراین من همیشه تنها بوده ام. نه ، این طور نیست که من نتوانستم دوست شوم.

با این حال ، این نویسنده از من پرسید که آیا می خواهم در مسابقه صعود کوهستان Fuji Hill (از این پس به عنوان فوجی هیل) شرکت کنم.

بخش تحریریه مجله همکار من E-Bike Bike با من صحبت کرد. در حقیقت ، من هنگام راه اندازی ساعت دوچرخه الکترونیکی عضو نویسنده بودم ، بنابراین از من خواسته شد که در مورد آن بشنوم. به ویژه فوجی هیل دارای دسته دوچرخه الکترونیکی نیست ، بنابراین اگرچه من توسط سازنده دعوت شده ام ، به نظر می رسد هیچ شرکت کننده ای وجود ندارد.

همانطور که قبلاً نوشتم ، من به تنهایی اوقات فراغت بوده ام. به همین دلیل من قبلاً هیچ ارتباطی با مسابقه نداشتم و قصد بازی نداشتم. بنابراین فکر کردم به زودی امتناع می کنم. با این حال ، من ناگهان با او تماس گرفتم و فکر کردم که ممکن است یک دوست از قبل ظاهر شود.

وی سپس گفت که شرکت خواهد کرد ، و وقتی شنیدم که فوجی هیل یک مسابقه است ، شبیه ماراتن یک شهروند بود و حتی مبتدیان نیز قادر به شرکت در آن خواهند بود. اگر می توانستم از دریاچه ایشی صعود کنم ، به من گفته شد که کاملاً خوب است ، اما تصمیم گرفتم کمتر از دو ساعت دویدم و این همان کاری است که فکر می کردم قرار است انجام دهد.

با توجه به شخصیت من ، اگر این فرصت را از دست بدهم ، فرصتی برای رقابت در مسابقه تا آخر عمر نخواهم داشت و تصمیم گرفتم در این مورد نیز شرکت کنم.

به هر حال ، فوجی هیل در واقع یک مسابقه بسیار محبوب است و بسیاری از افرادی که می خواهند شرکت کنند اما نمی توانند. با این حال ، این بار به من اجازه داده شد که در این مسابقات اسپانسر Piecclex حضور پیدا کنم. در ابتدا احساس کمی تمایلی نکردم ، اما اکنون که مسابقه را تمام کردم ، واقعاً سپاسگزارم که توانستم ظاهر شوم.

شرکت Pieclex ، آموزشی ویبولیتین (اکنون یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به Murata تولید) ، که به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک بین تولید موراتا و Teijin Frontier تأسیس شده است ، ماده جدیدی به نام Pieclex ایجاد کرده است که در هنگام جابجایی برق تولید می کند و اثر ضد باکتریایی دارد. همچنین در برابر باکتریهایی که باعث بو می شوند ، مؤثر است و می تواند در پوشاک و سایر برنامه ها اعمال شود. از نظر سایش دوچرخه ، شورت های ناریفوری و موتور سیکلت را تجاری کرده ایم.

من می دانم که برای رسیدن به زیر ۲ ساعت باید به طور متوسط ​​۱۲ کیلومتر در ساعت یا بیشتر دویدم.

اکنون ، ابتدا وارد شوید ، اما از شرکت کنندگان بار اول خواسته می شود تا زمان هدف خود را وارد کنند. در ابتدا فکر می کردم دو ساعت طول می کشد همانطور که دوستم به من گفت ، اما وقتی با آرامش به آن فکر کردم ، احساس کردم که غیرممکن است.

فوجی هیل بالاتر و طولانی تر از هر گذر کوه دیگری است که من تا به حال رانندگی کرده ام. بخش اندازه گیری زمان به تنهایی دارای ارتفاع ۱،۲۵۵ متر و فاصله ۲۴ کیلومتر است. به عبارت دیگر ، شما نمی توانید دو ساعت به پایان برسید مگر اینکه به طور متوسط ​​۱۲ کیلومتر در ساعت رانندگی کنید. با نگاهی به داده های رانندگی در اطراف گذرگاه Yabitsu (یک گذرگاه Kanagawa که در Manga اولیه D نیز ظاهر شد ، و به دلیل داشتن یک مکان صعود تپه در بین دوچرخه سواران مشهور است) ، میانگین به طور کلی ۱۰ کیلومتر در ساعت است. اگرچه شیب متوسط ​​کمی ملایم است ، اما به سختی می توان باور کرد که می توانید به اجرای Fuji Hill ادامه دهید ، که دو برابر متوسط ​​۱۲ کیلومتر در ساعت است.

دوره فوجی هیل فاصله ۲۵ کیلومتر (اندازه گیری ۲۴ کیلومتر اندازه گیری شده) ، اختلاف ارتفاع ۱۲۷۰ متر (اندازه گیری شده ۱۲۵۵ متر) ، متوسط ​​شیب ۵.۲ ٪ و حداکثر شیب ۷.۸ ٪ است. فاصله و ارتفاع تقریباً دو برابر بیشتر از عبور Yabitsu است.

وای ، خطرناک و خطرناک است. تقریباً صبر یک دوست که یک ورزشکار واقعی بود به من داده شد.

بنابراین ، من محاسبه کردم که به طور متوسط ​​۱۰ کیلومتر در ساعت اجرا می کنم ، بنابراین زمان هدف من ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه بود. این به هیچ وجه به نظر نمی رسد یک هدف آسان باشد ، اما در حالی که من معمولاً ۳۰ کیلومتر قبل از صعود ۳۰ کیلومتر به سمت یابییتسو سوار می شوم ، این بار به پای کوه سفر کردم. فکر کردم وقت آن است که تمام تلاش خود را انجام دهم.

آموزش از خط Tsubaki در Hakone آغاز می شود !!

از من دعوت شدم که در اوایل آوریل بپیوندم. در حال حاضر کمتر از دو ماه با Fuji Hill فاصله دارد. وقتی آن را در یوتیوب نگاه کردم ، کوهی از فیلم های مربوط به فوجی هیل را پیدا کردم و وقتی آنها را تماشا کردم ، فهمیدم که همه حدود شش ماه است که برای فوجی هیل آموزش می دهند. همین !!

وقتی از دوستم مشاوره خواستم ، او به من گفت که در محله خط Tsubaki در هاکون شیب نزدیک هیل فوجی است ، بنابراین من مستقیماً به سمت خط Tsubaki رفتم تا تمرین کنم.

هدف خط Tsubaki ، کوه دایکان است و حتی از دریاچه اشی نیز بالاتر است که من معمولاً از آن صعود می کنم. با این حال ، شیب نسبت به مسیر ملی ۱ ملایم تر است ، بنابراین من موفق شدم بدون اینکه برای اولین بار در قطار قدم بردارم. من توانستم دوچرخه خود را در خانه پدر و مادرم در اودارا قرار دهم و از آنجا هر آخر هفته در خط Tsubaki آموزش می دادم.

خط Tsubaki از اطراف ایستگاه یوگاوارا تا عرشه مشاهده اوکانیاما ادامه دارد. می توانید کوهستان فوجی را در آنجا ببینید ، آیا می توانید از آن صعود کنید؟

بسته به جایی که اندازه گیری می کنید ، بخش هایی که سیگنال وجود ندارد و به طور کلی اندازه گیری می شوند ، فاصله ۱۵.۸۵ کیلومتر و افزایش ارتفاع ۸۷۵ متر است. این یک گذرگاه کوهستانی است که فقط دو سوم هیل فوجی دارد. این ماشین ترافیک کمی دارد و رانندگی آن آسان است.

با این حال ، این بالاترین کوه در تاریخ من است. من فقط با کوهنوردی خسته شدم ، اما با نگاهی به نتایج اندازه گیری ، میانگین جلسه اول ۹.۶ کیلومتر در ساعت بود ، جلسه دوم ۹.۴ کیلومتر در ساعت بود و جلسه سوم ۹.۵ کیلومتر در ساعت بود و باعث می شد بیش از ۱۰ کیلومتر در ساعت بیش از حد باشد. و برای چهارمین بار ، ۱۰.۷ کیلومتر در ساعت بود. من موفق شدم بیش از ۱۰ کیلومتر در ساعت دریافت کنم. با این حال ، من نمی دانم که آیا می تواند ۱.۵ برابر فاصله و ارتفاع صعود کند.

Daikanzan توقف نهایی Hakone Turnpike است. من غالباً وقتی در ساعت ماشین بودم با ماشین به اینجا می آمدم ، اما نمی دانم با دوچرخه آمده ام.

ظاهراً در طول تعطیلات ماه مه ، خط سوبارو قادر به اجرای ایستگاه پنجم (هدف فوجی هیل) خواهد بود. بنابراین ، با نگاهی به پیش بینی آب و هوا ، پیش بینی زیبایی از باران هر آخر هفته بود. من وحشت زده شدم زیرا فکر می کردم دیوانه است و ممکن است نتوانم تمرین کنم ، اما هوا در ۱۱ مه به نظر می رسد ، بنابراین تصمیم گرفتم برای تمرین به یاماناشی بروم.

همچنین ، ما یک سلاح جدید را در اینجا راه اندازی کردیم. این یک حامل چرخه است. ماشین مورد علاقه من یک سدان است. خلاص شدن از شر چرخ های جلو و عقب آسان است ، اما هر بار بسیار دشوار است ، زیرا تغییر دنده پس از حرکت ضعیف می شود و باید ترمزها تنظیم شوند. واقعاً دشوار است اگر تغییر دنده هنگام صعود از کوه به نتیجه نرسد ، بنابراین تصمیم گرفتم که شیرجه را بگیرم و یک حامل سقف را معرفی کنم. این بدان معنی است که شما می توانید دوچرخه را بدون از بین بردن لاستیک ها بارگیری کنید. این یک جواب واقعاً خوب بود ، و او در فینال فوجی هیل نقش بسیار خوبی داشت (من تحقیقات زیادی در مورد انتخاب حرفه ای چرخه انجام داده ام ، بنابراین دفعه دیگر می توانم به آن بپردازم).

حامل چرخه Carmate ، “Inno Tire Hold 3 INA396” معرفی شده است. شما می توانید آن را بدون برداشتن لاستیک ها بارگیری کنید ، بنابراین می توانید به محض ورود ، رانندگی را شروع کنید و سریع می توانید آن را از بین ببرید. همچنین مهم است که لاستیک ها محافظت شوند ، بنابراین قاب کربن و چرخ ها خراشیده نمی شوند.

این اولین بار در فوجی است و هوا نازک است و سخت است !!

بنابراین این اولین تمرین من در خط سوبارو است.

هوا واضح بود !! در این روز ، من همسر و دخترم را به همراه آوردم و این دو تصمیم گرفتند اتوبوس معمولی را برای رفتن به ایستگاه پنجم بکشند و در آنجا ملاقات کنند.

من خانواده ام را در ایستگاه که اتوبوس در آن حرکت می کند ، رها کردم و وقتی به پارکینگ در پارک فوجی کیتاروکو ، نقطه شروع مسابقه رفتم ، خودم را پیدا کردم که توسط دوچرخهسواران جاده ای محاصره شده ام. علاوه بر این ، همه در یک گروه هستند و افرادی که از همان تیم پیراهن می پوشند ، این کار را در یک فضای هماهنگ انجام می دهند. می بینم ، دوچرخه های جاده ای ورزش تیمی هستند.

بسیاری از اتومبیل هایی که برای تمرین آمده اند در پارکینگ در پارک فوجی کیتاروکو یافت می شوند. به نظر می رسد همه سریع هستند (اگرچه در واقع سریع بود)

من به عنوان یک نویسنده تنها ، من کسی را ندارم که با او صحبت کند ، بنابراین من سکوت با آماده سازی ها ادامه می دهم. گفته می شود ، به لطف حرفه چرخه ، مقدمات در هیچ زمان انجام نمی شود. هنگامی که لباسهایم را پوشیدم ، سریع راه افتادم.

هنگامی که به ورودی خط سوبارو رسیدیم ، به نظر می رسد که اعضای تیم در حال جمع شدن و برگزاری جلسه ای در اینجا بودند. من به عنوان کسی که معمولاً به تنهایی اداره می شود ، به نظر می رسد که سوار شدن با بسیاری از دوچرخه سواران جاده ای و اعضای تیم در زندگی من کاملاً لنگ است ، اما من چاره ای جز سوار شدن ندارم.

ورودی خط فوجی سوبارو پر از دوچرخه های جاده ای است. همه با دوستان می آیند. به هر حال ، عوارض برای دوچرخه ۲۰۰ ین است

سپس این گروه فقط کمی جلوتر بود و پیراهن تیم سبز را پوشید. با این حال ، به نظر می رسد که مبتدیان و بازیکنان پیشرفته در تیم هستند و به نظر می رسد آنها به چندین گروه تقسیم می شوند.

در ابتدا ، شیب همچنان کمی تندتر بود ، حدود ۷ ٪. به گفته این ، یابیتسو در ابتدا ۱۰ ٪ بود ، بنابراین من با گفتن اینکه وقت کافی برای این کار داشتم ، سرعت خود را افزایش دادم. به زودی با این دو نفر که احتمالاً مبتدی ترین تیم سبز در پیش رو بودند ، گرفتار شدیم. من تا الان عصبی شدم ، اما من گفتم: “اشکالی ندارد ، من سریعتر هستم.”

اما قبل از اینکه آن را بدانید ، این دو نفر کاملاً در پشت خواهند بود!

“این مجنون است! من هیجان زده می شوم !! (عرق)”

در حقیقت ، در یک دوچرخه جاده ای ، به نظر می رسد که سوار شدن با شخص در مقابل شما که به آن گیر کرده است ، یک تمرین استاندارد است ، اما همانطور که همیشه به تنهایی سوار می شوم ، نمی دانستم با آن چه کار کنم و فکر می کردم “دزدیده شده ام”.

علاوه بر این ، به نظر می رسد که قانون طلایی این نیست که در ابتدای تپه فوجی سخت روی دامنه های شیب دار کار کند. در نتیجه ، کلید این است که پس از آن در یک شیب کندتر تلاش کنید. به عبارت دیگر ، من فکر می کنم حقیقت این است که این دو مورد سؤال جرات داشتند در مراحل اولیه به آرامی دویدند و یک ضربان ساز خوب به آنجا آمد ، بنابراین آنها او را دنبال کردند.

با این حال ، من این را نمی دانستم ، و من در ابتدا آنقدر تلاش کردم که نباید خیلی تلاش می کردم ، “نه ، اگر این مرا هیجان زده می کند ، خیلی ترسیده نباشید ، من فقط این کار را می کنم !!” با این حال ، او نتوانست از این قدرت بدنی پیروی کند و در ایستگاه اول در پارکینگ غرق شد. آنها توسط این دو نفر پشت سر گذاشته می شوند. نه ، من حدس می زنم این تئوری پیروی از این دو نفر در اینجا است ، اما من قبلاً خسته شده ام و وقت دیگری برای انجام این کار ندارم.

از اینجا به بعد ، در حال حاضر غم انگیز است. آنها بیشتر و بیشتر پیشی می گیرند. زنان از او سبقت می گیرند و سالمندان که احتمالاً در دهه ۷۰ خود هستند نیز توسط او پیشی می گیرند. همچنین توسط Mini Velo پیشی گرفته است. همچنین با دوچرخه تاشو بیرون کشیده شده است. چه کسی گفت فوجی هیل برای مبتدیان است؟ و تا زمانی که به ایستگاه اول رسیدم ، احساس می کردم از قبل به خانه می روم.

“چرا من گفتم که من به فوجی هیل می روم؟”

من در خط Tsubaki تمرین کردم ، بنابراین فکر می کردم تا ایستگاه سوم یا چهارم می توانم بدون هیچ مشکلی دویدم ، اما کاملاً متفاوت بود. بسیار دردناک است. می بینم ، هوا نازک است. مهم نیست که چگونه به آن نگاه می کنید ، نمی توانید به طور متوسط ​​۱۰ کیلومتر در ساعت اجرا کنید. ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه غیرممکن است.

راستش ، من در حال حاضر واقعاً آن را دوست نداشتم. چرا باید تمام راه را به یاماناشی بروم و بدانم که چقدر آهسته هستم؟ وی گفت: “من ترجیح می دادم به تنهایی دویدم” و “من نباید می آمدم.”

اما دخترم در خط پایان منتظر است. در حال حاضر ، من فقط وقت خواهم داشت ، بنابراین بیایید تمام راه را بدست آوریم. با فکر کردن ، من تمام تلاش خود را کردم ، اما به نوعی پاهایم را در راه قرار ندادم و به پایان رسید. حدود ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه بعد از شروع دویدن طول کشید. فقط در بخش اندازه گیری حدود ۲ ساعت و ۳۰ دقیقه طول می کشد. من تمام تلاش خود را کردم اما نتوانستم ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه به هدفم برسم.

نه ، سخت است این اولین بار است که من تا به حال سخت بوده ام.

با این حال ، پس از اتمام صعود ، یک حس باورنکردنی از موفقیت وجود دارد. من در حالی که دویدم و قلبم شکسته شد ، سبقت گرفتم ، اما به محض اینکه کوهنوردی را تمام کردم ، تمایل به ترک کردن فقط مانند یک دروغ ناپدید شد و من خوشحال شدم که بالاترین ارتفاع را که تاکنون به دست آورده ام و احساس موفقیت که بدون قرار دادن پاهایم توانستم صعود کنم.

من می خواهم دوباره صعود کنم. این همان چیزی است که باعث می شود هیل صعود به آن فکر کند.

این اطلاع می دهد که CYCCON GARMIN در بالاترین افزایش ارتفاع تا کنون است. بله

ایستگاه پنجم کوهستان فوجی پر از گردشگران و دوچرخه سواران جاده است.

ما با خانواده خود ملاقات کردیم که با اتوبوس آمدند. شاید تحت تأثیر پدرم ، دخترم نیز عاشق دوچرخه باشد ، بنابراین در ۵ سالگی می تواند ۲۰ کیلومتر سوار شود.

تمرین دوم ، من نمی توانم پدال ها را دور بزنم

و یکشنبه بعد ، پیش بینی باران تا روز قبل کاملاً تغییر یافت. پیش بینی پیش بینی می کند که آخر هفته بعد باران می بارد ، بنابراین امروز ممکن است آخرین باری باشد که می توانم تمرین کنم. من با عجله آماده سازی کردم و دوباره به یاماناشی رفتم.

من دفعه گذشته بر اساس اشتباهات خود بسیار مطالعه کردم. از ابتدا پرش نکنید. مواردی وجود دارد که در بعضی جاها تدریجی تر می شوند ، بنابراین من در آنجا تلاش می کنم. اگر این امر به شما امکان می دهد از آخرین بار برخیزید ، احتمالاً می توانید هدف خود را ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه به پایان برسانید.

بنابراین این دومین خط سوبارو من است. او در ابتدا به طرز متوسطی اداره می شود. همچنین ، به طرز عجیبی ، من هوای نازک تری نسبت به دفعه قبل احساس نمی کنم. شاید بدن شما در حال تنظیم باشد.

با این حال ، این بار او دوباره پیشی گرفته است. اما من الان به آن عادت کرده ام. و من فکر می کنم یک بار کندتر بر روی آن قدم بگذارم ، اما خوب پیش نمی رود. حتی اگر به آرامی دویدید ، خسته کننده چیزها خسته کننده است و سرعت بخشیدن به آنجا دشوار است.

در حالی که من در حالی که سبقت می گرفتم ، اوضاع را تماشا می کردم ، همه توانستند پاهای خود را بچرخانند. از طرف دیگر ، من به Giko و Giko فکر می کنم.

گفته می شود که در دوچرخه های جاده ای بهتر است از پاهای کشیده خود استفاده کرده و آنها را بچرخانید. من همچنین فکر می کنم اگر صاف باشد ، می تواند نسبتاً هموار بچرخد. با این حال ، اگر شیب ادامه یابد ، امکان پذیر نخواهد بود. من فقط تمام تلاش خود را کردم تا قدم ، قدم بگذارم و سپس از پله ها بالا بروم. با تشکر از این ، من نمی توانم سرعت خود را بهبود ببخشم ، و اگر شیب کمی کندتر شود ، وقت زیادی ندارم که وقت زیادی بگیرم و نمی توانم سرعت خود را بهبود ببخشم.

با این حال ، من هنوز هم موفق شدم سرعت بهتری نسبت به دفعه گذشته بدست آورم ، و من موفق شدم فقط در کمتر از ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه دویدم که هدف من بود.

در ۱۸ مه ، در راه آنجا باران می بارد ، اما کوهستان فوجی به زیبایی آفتابی بود. من می توانم ابرهای زیر خود را ببینم. به یک مکان عالی رسیده است

در راه بازگشت ، ما یک مسیر پیاده روی را به پارکینگ اوساوا بردیم. یک موتور سیکلت با آرم خودروساز سوبارو

دریابید که چگونه ناهار مدرسه را بدست آورید و دامنه های صعود کنید

بعد از دو دوره آزمایش ، من به برخی از راه حل ها رسیدم. اول ، ناهار مدرسه وجود دارد.

دوچرخه های جاده ای هنگام سوار شدن انرژی مصرف می کنند ، بنابراین آنها هنگام سوار شدن یک ناهار مدرسه می خورند. در مورد من ، در گذشته ، اگر گرسنه می شدم می توانستم به رستوران دیگری بروم ، بنابراین “همسر کالری” و “Eiyokan” خود را به ناهار مدرسه خود حمل می کردم.

در آخرین آزمایش من ، من این همسر کالری را در نیمه راه امتحان کردم ، اما خوردن یک همسر کالری بسیار دردناک بود زیرا من خیلی هیجان زده و تشنه می شدم. من تقریباً خفه می شوم ، و با عجله دوباره هیدراته کردم ، اما ورود به گلویم دشوار بود. به نظر می رسد جمع آوری مواد جامد در طول مسابقات و صعودهای تپه دشوار است.

با این حال ، پس از خوردن همسر کالری ، من توانستم دوباره سخت کار کنم ، بنابراین به نظر می رسد که ناهار مدرسه از همه مهم است. بنابراین من آن را در آمازون جستجو کردم و یک ناهار مدرسه از نوع ژل به نام “Saurus Complete Pack” خریداری کردم. این شامل دو نوع نوشیدنی در طول مسابقه بود ، بنابراین می خواهم آنها را در طول تمرین امتحان کنم.

من Saurus Complete Pack را در آمازون به عنوان یک ناهار از نوع ژل خریداری کردم.

به نظر می رسد این بسته برای افرادی که ماراتن های کامل را اداره می کنند ، و توصیه می شود هر ۱۰ کیلومتری یک بطری مصرف کنید.

من همچنین یک چرخ دنده Pitta Bib را خریداری کردم ، یک آهنربا برای ایمن سازی Bibs.

نیروی مغناطیسی قدرتمند ، لباس و پیراهن را در جای خود قرار می دهد. محصولی که می تواند برای جلوگیری از سوراخ در پیراهن با پین های ایمنی استفاده شود

من همچنین یاد گرفتم که چگونه دویدم تا بتوانم پدال ها را حتی در دامنه ها بچرخانم. در YouTube ، افراد مختلف نحوه صعود از شیب به سمت Fuji Hill را معرفی کردند ، بنابراین من آن را تماشا می کنم. من در حال حاضر دانش خود را رشد داده ام ، مثل کشیدن پاها مهم است ، بار جلو و روشی که من به روشی اجرا می کنم که به بدن بالایی من اجازه می دهد تا تیغه های شانه خود را حرکت داده و حرکت دهد.

تمرین نهایی قبل از اجرا! زمان ۱۰ دقیقه با یک نگاه کاهش می یابد!

و آخر هفته گذشته قبل از مسابقه. پیش بینی در آن روز باران می بارد ، اما درست قبل از آن تغییر یافت ، با پیش بینی پیش بینی می کرد که باران بعد از ظهر آغاز شود. بنابراین تصمیم گرفتم صبح زود به عنوان مسابقه واقعی بروم ، بنابراین ساعت ۵ صبح از خواب بیدار شدم و به سمت یاماناشی رفتم.

در این زمان ، زمان شروع روز مسابقه قبلاً اعلام شده بود ، و من آخرین موج موج هفتم بودم (فوجی هیل حدود ۸۰۰۰ شرکت کننده دارد ، بنابراین زمان شروع نیز می تواند به هفت گروه تقسیم شود) ، از ۸:۴۰ صبح تا ۹:۱۰ صبح. بنابراین من همزمان با عملکرد واقعی شروع به دویدن کردم.

در واقع صبح سرد است. به نظر می رسد که این اندازه گیری از این ۲۴ کیلومتری طولانی قبل از دروازه عوارض شروع می شود. من نمی دانستم

باز هم ، حالت شروع حالت را نگه دارید. با این حال ، اگر آن را بیش از حد متوسط ​​نگه دارید ، فقط کند خواهد شد ، و دانستن نحوه انجام آن دشوار است. با این حال ، من به تدریج به این دوره عادت کردم و وقت خود را برای افزایش سرعت خود در مکانهایی که دامنه ها کندتر هستند ، کردم.

من همچنین در مورد این دوره چیزهای زیادی آموخته ام ، بنابراین من تا اولین ایستگاه خودم را خیلی سخت فشار نمی دهم. از آنجا سرعت در دامنه های ملایم افزایش می یابد. پس از عبور از ایستگاه چهارم ، بخشی وجود دارد که می توانید درست قبل از خط پایان ، صاف کنید ، بنابراین اگر سرعت خود را در آنجا افزایش دهید ، وقت خود را از دست خواهید داد. با این حال ، یک شیب شیب دار نهایی قبل از خط پایان وجود دارد ، بنابراین اگر آن مقدار را ذخیره نکنید ، زمان شما خراب می شود. من با آن در ذهن دویدم.

این بار تصمیم گرفتم وقتی به نیمه راه ، ۱۲ کیلومتری رسیدم ، یک ناهار مدرسه تهیه کنم. این اولین بار است که من از نوع ژل استفاده می کنم ، اما من از قبل به آن نگاه کرده ام و سعی کرده ام با استفاده از نوار و جلوگیری از ریزش سطل زباله ، باز کردن آن را آسان تر کنم.

و سرانجام ۱۲ کیلومتر است. من یک ناهار مدرسه را گرفتم که شیب کمی کندتر می شود.

اما خوب پیش نمی رود. حتی وقتی که آن را مکیدم بیرون نیامد ، بنابراین من آن را فشردم و آن را بیرون کشیدم ، اما از آنجا که یک دست داشتم و همچنین دستکش داشتم ، نمی توانستم آن را به درستی بیرون بیاورم ، و وقتی هدر رفتم کارهایی مانند این را هدر دادم ، “اوه ، قسمت پایین بیرون نمی آمد ،” من مدتی هدر دادم. علاوه بر این ، ژله روی دست من چسبناک و دشوار است. هوم ، آیا این نیز نیاز به تمرین دارد؟

با این حال ، بعد از گرفتن ناهار مدرسه ، من توانستم نیمه دوم را بدون هیچ گونه فشار کامل کنم. حتی در قسمت مسطح در پایان ، توانستم قدرت بگیرم و با سرعت بیش از ۳۰ کیلومتر در ساعت دویدم و در نتیجه زمان من حدود ۲ ساعت و ۱۲ دقیقه بود.

براساس داده های GPS ، می توان در ۲ ساعت و ۱۲ دقیقه اجرا کرد !!

بله چمدان در رویداد واقعی سبک تر خواهد بود ، بنابراین این می تواند از ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه و نه فقط ۲ ساعت و ۲۴ دقیقه تمام شود. به هر حال ، من آن را در YouTube پیدا کردم ، و هنگامی که رهبر یاسودا دای سیرک ، مشهور به دلیل دوچرخه سواری جاده ای ، برای اولین بار در هیل فوجی شرکت کرد ، ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه طول کشید. این یک کار بزرگ است زیرا شما می توانید در این زمان حتی در عملکرد واقعی بدون تمرین اجرا کنید ، اما من خوشحالم که هنوز می توانید از رهبر پیشی بگیرید! بنابراین ، اگرچه غیررسمی است ، زمان هدف من ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه بود. تنها چیزی که باقی مانده است این است که فکر کنید با ناهار چه باید کرد.

خیلی طولانی است که من آن را نوشتم ، بنابراین این همه برای این زمان است. ما در مورد مسابقه بعدی به شما خواهیم گفت. چه پایان تعجب آور در انتظار است !!

جلسه سوم تمرین در تاریخ ۲۴ مه بود. هفته آینده بالاخره اینجا است